W roku 2024 dowiedziałam się o badaniach klinicznych nad nowym lekiem na Hipofosfatazję. Długo się zastanawiałam czy wziąć w nich udział. Zauważyłam, że wśród wielu osób panuje pogląd, iż są to testy na żywym człowieku, podczas gdy w rzeczywistości wygląda to zupełnie inaczej. Zanim dany lek zostanie dopuszczony by podać go człowiekowi, przechodzi szereg badań, muszą zostać spełnione określone standardy. No i najważniejsza kwestia – osoba zgłaszająca się do badań musi być 100% pewna, że chce spróbować tej drogi.
Do wzięcia udziału w badaniach przekonał mnie fakt, że badana substancja będzie podawana co dwa tygodnie, a nie, jak obecny lek, co drugi dzień. Ponieważ nie lubię robić sobie zastrzyków, ten argument był dla mnie bardzo ważny przy podjęciu decyzji. Oczywiście inne aspekty również musiałam dokładnie przeanalizować i się poważnie nad nimi zastanowić, zanim podjęłam ostateczną decyzję. Ale jak ktoś kiedyś powiedział „Ten kto nie ryzykuje, nie pije szampana”.
Zaryzykowałam.
Przez pierwsze pół roku nie wiem czy otrzymuję lek czy placebo. Jednak po upływie tego czasu już na pewno będę otrzymywała lek. Czy warto zaryzykować? Wydaje mi się, że tak. Lek może być naprawdę skuteczny i przyczynić się do poprawy funkcjonowania. A jeżeli w trakcie badań okaże się, że coś nie działa, zostanie on wycofany i specjaliści będą dalej działać tak, by lek został udoskonalony.

Badania kliniczne, choć dla niektórych wydają się przerażające, wielu osobom ułatwiły, bądź wręcz uratowały życie. To normalne, że boimy się nieznanego, jednakże gdy chodzi o zdrowie, warto próbować.